Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011

κλειστά ρολά με χάρη



Πολλές φορές, στη ροή της αφήγησης ενός έργου, υπάρχουν κάποιες λεπτές, μικρές παρατηρήσεις που μπορεί να μην επηρεάζουν καθόλου την εξέλιξή του, εμπλουτίζουν όμως το ίδιο το κείμενο, καθώς η άποψη του συγγραφέα, διεισδυτική και αναλυτική, φωτίζει συμπεριφορές, θέτει σε συζήτηση αντιλήψεις, προτείνει γωνία θέασης, ερμηνεύει περιγράφοντας.

Στα σημεία εκείνα μπορεί ο αναγνώστης να αναγνωρίζει και τον εαυτό του ακόμα, να διαβάζει σκέψεις που αναγνωρίζει πως υπάρχαν μέσα του. Ιδέες, εντυπώσεις και παρατηρήσεις που μπορεί να υπάρχουν ασχημάτιστες μέσα του, με την εκφρασμένη αναφορά του αφηγητή παίρνουν σχήμα, διατυπώνονται καθαρά, έτσι που ο αναγνώστης είναι δυνατό να αναγνωρίζει κάτι δικό του στην περιγραφή αυτή˙ μια δική του σκέψη ή συμπεριφορά.

Μια και λέγαμε για την «Πείνα» του Κνουτ Χάμσουν, κοιτάξτε μια τέτοια «στιγμή» από εκεί ( σελ. 26): «Δεν τολμούσα να κοιτάξω πίσω μου, και δεν ήξερα αν είχε ξαναγυρίσει στο παράθυρο˙ καθώς εμβάθυνα σ’ αυτό το ερώτημα, γινόμουν όλο και πιο νευρικός και ανήσυχος. Πιθανόν να ήταν εκεί αυτή τη στιγμή, παρακολουθώντας προσεκτικά τις κινήσεις μου, και μου ήταν εντελώς ανυπόφορο να νοιώθω να με κατασκοπεύουν έτσι από πίσω. Ίσιωσα όσο περισσότερο μπορούσα το σώμα μου, και συνέχισα το δρόμο μου. Άρχισα να νιώθω τραντάγματα στις γάμπες και το βάδισμά μου έγινε αβέβαιο, εξ αιτίας της θέλησής μου να το κάνω κομψό. Για να δείχνω ήρεμος κι αδιάφορος, κουνούσα το χέρι με έναν παράξενο τρόπο, έφτυνα χάμω και σήκωνα τη μύτη μου ψηλά στον αέρα˙».

« (…) και το βάδισμά μου έγινε αβέβαιο, εξ αιτίας της θέλησής μου να το κάνω κομψό». Σας έχει συμβεί ποτέ εσάς, ξέροντας πως σας παρατηρούν, να προσπαθείτε να ρυθμίσετε την κίνησή σας για να δίνετε την εντύπωση που θα θέλατε; Κι αν η σκέψη αυτή του αφηγητή, διατυπωμένη μ’ αυτό τον τρόπο, θέτει το θέμα της φυσικότητας και της προσποίησης, εσείς τι λέτε γι’ αυτό; Ποιοι οι λόγοι που πολλές φορές χάνουμε τη φυσικότητά μας; Τι θα μας βοηθούσε να μην τη χάναμε; Ποια είναι, συνήθως, τα αποτελέσματα της προσποίησης; Και λοιπά.
Ένα έργο πιστεύω ότι μπορεί να παίρνει αξία κι από τις διάσπαρτες μικρές, ‘περαστικές’, αλλά λεπτές και καίριες παρατηρήσεις που μπορεί να κρύβει στις γραμμές του. Η ευθύνη - κι η χαρά – του αναγνώστη είναι να τις ανιχνεύσει, να τις φωτίσει, να τις επεξεργαστεί.
( Αν συναντήσετε κάποια τέτοια στιγμή στις αναγνώσεις σας, ευπρόσδεκτη και καλοδεχούμενη η κατάθεσή της:-) )

7 σχόλια:

Νίκος είπε...

Με απογοητεύετε κ. Ένοχε!!!ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΒΑΛΑΤΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ:;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;Τσ τσ τσ τσ τσ!!ΧΑΧΑΧΑ!!

Όταν νοιώθεις ότι σε παρατηρούν προσαρμόζεις τις κινήσεις όχι για να δείξεις κάτι που δεν είσαι αλλά από καθαρό αίσθημα αυτοσυντήρησης,διότι αν σε παρακολουθεί κάποιος το πιθανότερο είναι να μην είναι για καλό!!Ή μάλλον προέρχεται από τον φόβο του άγνωστου,τον φόβο ότι κάτι συμβαίνει που μας αφορά και δεν το γνωρίζουμε!!Αυτες είναι κάποιες απόψεις που θα ερμήνευαν την απώλεια της φυσικότητας!!

ΥΓ:Αχ αυτή η ΒΑΒΕΛ!!Ακυρώνει πιθανές μου εφόδους!!ΠΑΠΑΠΑ!!

Ἅ λ ς είπε...

χαχαχα εγώ θα σου πω διονυση, που το έζησα και προσφατα (καλα μου ετυχε απειρες φορες αλλα ας μιλησουμε για τα πιο προσφατα...)
Κάπου στην πόλη σας... Φέτος...
Με το που φτάσαμε προσπαθούσα όχι να δείξω κατι αλλο απο αυτό που είμαι αλλά να φανώ λίγο πιο προσεκτικη γενικοτερα... Τώρα που τα σκέφτομαι και τα είπα και με τις φίλες μου γελάω μέχρι σκασμού...

Είναι αυτό που δεν έχεις αίσθητη του χώρου ξαφνικά κι ενώ σκεφτεσαι "ωχ τώρα με βλέπει ας το παίξω ανετη (κι ας τρέμω!)" πας να περάσεις απο την πόρτα και ξαφνικα πέφτεις στον μισό τόιχο και νιώθεις σα να στένεψε η είσοδος. Για να μην πω για τις καρέκλες που είναι σε μια άκρη αλλα πέφτεις πάνω σα να είναι στη μέση του δρόμου...
Και όλα αυτά τα χαριτωμένα σκηνικά... Όταν τελικά αποφάσισα ότι δε θα είμαι τόσο προσεκτικη (έξάλλου με ξέρουν), σώθηκε το σπίτι και όλα τα έπιπλα... Δόξα τω Θεώ να λέμε ! ;))))


υγ:δε θυμάμαι αν σου είπα πόσο λατρεύω το ΜΝΕΦ :))

Διονύσης Μάνεσης είπε...

"Όταν νιώθεις ότι σε παρατηρούν", είπαμε, βρε Νίκο, όχι "παρακολουθούν" και μάλιστα με κακούς σκοπούς! Αυτή η εμονή σου να πηγαίνεις το θέμα ΄που θες!

( Η περί εμμονών παρατήρηση απαντάει και στο πρώτο ερώτημα του σχολίου σου..)

Όσο για τη ΒΑΒΕΛ, την έχεις τιμήσει και ξέρεις. Άφησέ τη να κάνει τα πρώτα της φετινά βηματάκια:-)

Χαιρετισμούς.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Αλς,

Εξαιρετικά ζωντανό το παράδειγμα που αναφέρεις (και, ναι..γελάσαμε..συγγνώμη!) για τις βεβιασμένες ή ελεύθερες αντιδράσεις μας.
Πιστεύω πως διαβάζοντας και αναγνωρίζοντάς τις σε ένα κείμενο μπορούμε να τις αναλύσουμε αποστασιοποιημένα και με ψυχραιμία. Αλλά είμαι βέβαιος πως την επόμενη φορά θα τις...ξαναπαρουσιάσουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο!
Αδιόρθωτο ον ο άνθρωπος; :-)

Ἅ λ ς είπε...

οντως! ειμαστε αδιορθωτοι και αν την εχεις και εύκαιρη και φυσικη την απροσεξία (ναι για μένα μιλάμε πάντα -ευτυχως δεν το διαβαζει ο μπαμπας γιατι δε θελω να το παραδέχομαι μπροστά του...) :))

Νίκος είπε...

Και το παραδέχεσαι μπροστά στον Ένοχο;;;;;;;;;;;;;;;ΕΙΡΗΝΗΗΗΗ!!!!!Θα πάρει το πλεονέκτημα ο κ. από κάτω το όνομα του οποίου απαξιώ να πω!!ΕΙΣΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΗΑ!!!!Μην ξεχνιόμαστε!!ΠΑΠΑΠΑ!!!
(Και για να δεις τι καλός που είμαι εγω΄δεν γέλασα με το πάθημα σου!:!Όχι σαν κάποιους κάποιους!!!Άντε πια!!)

Κ. Μάνεση δεν πηγαίνω το θέμα όπου θέλω,μόνο του πάει!!!
Έχω εγώ εμμονή με το έγκλημα και τιμωρία;;;;;;;Τσ τσ τσ τσ τσ τσ!!!!Επειδή θέλω να διαδώσω την αληθεια;;;Αυτό λεγεται θεάρεστο έργο!!

Μια φορά θα έκανα έφοδο στη ΒΑΒΕΛ φ'ετος και εσείς αλλάξατε ημερομηνία!!!!!

Pleaze Click Here είπε...

Very interesting your job but look and my job(I think that is more interesting from yours).We hope you had a good experience acquiring the product online and we’d like to hear your feedback. You are invited to take this survey to help us to reach our mission: To enable people and businesses throughout the world to realize their full potential.Check my job,you have not to lose something :-)