Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

Εγώ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ' αποδαρμένη, μέσα σε πέλαγο ανοιχτό, σε θάλασσ' αφρισμένη...

η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη στη Στέλλα


(Έτσι όπως πάμε, θα κατηγορηθούμε για
παπαδιαμαντική μονομανία,
αλλά, πιστέψτε το, είναι συμπτωματικό.)

Είναι καιρός που η Στέλλα μάς είχε στείλει
το «σκοτεινό τρυγόνι», του Παπαδιαμάντη,
για να το ακούσουμε μελοποιημένο όπως είναι στο ομώνυμο CD
των Νίκου Μαστοράκη, Κώστα Πανταζή, Μανόλη Λιαπάκη,
οι οποίοι έβαλαν μουσική σε 12 ποιήματα του σκιαθίτη συγγραφέα
για τις ανάγκες της θεατρικής διασκευής
του έργου «Φόνισσα», που παρουσιάστηκε το 2003.
Στο CD συμμετέχουν ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ψαραντώνης,
η Νίκη Τσαΐρέλη, η Λιζέτα Καλημέρη,
η Μαρία Κώττη (τραγουδίστρια των Χαΐνηδων),
η Νίκη Ξυλούρη, ο Χαρίλαος Παπαδάκης και ο Μανόλης Λιαπάκης.


Το ποίημα αυτό ο Παπαδιαμάντης το είχε γράψει
για τη μητέρα του, όταν ήταν 23 χρονών και είναι
από τις πρώτες του γνωστές λογοτεχνικές καταθέσεις.
Παρατηρεί κανείς ότι εμείς, οι…εθισμένοι υποψήφιοι των πανελλαδικών,
μπορούμε να το δούμε ως παράλληλο κείμενο
του Αμαρτήματος της μητρός μου, του Βιζυηνού,
και ν’ αρχίσουμε να ανακαλύπτουμε ομοιότητες και διαφορές.
Φαντάζομαι, όμως, ότι η πρόθεση της Στέλλας ήταν μόνο
να μας χαρίσει μερικές ωραίες στιγμές και ίσως
να μας θυμίσει πόσο όμορφα ταξιδεύουν τα κείμενα στο χρόνο
μέσα από τις μουσικές και τις καρδιές μας.

ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΤΡΥΓΟΝΙ
"Μάννα μου, εγώ 'μαι τ' άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι
οπού το δέρνει ο άνεμος, βροχή που το πληγώνει.
Το δόλιο! όπου κι αν στραφεί κι απ' όπου κι αν περάσει,
δε βρίσκει πέτρα να σταθεί, κλωνάρι να πλαγιάσει.

Εγώ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ' αποδαρμένη
μέσα σε πέλαγο ανοιχτό, σε θάλασσ' αφρισμένη,
παλαίβω με τα κύματα χωρίς πανί, τιμόνι
κι άλλη δεν έχω άγκυρα πλην την ευχή σου μόνη.

Στην αγκαλιά σου τη γλυκιά, μανούλα μου, ν' αράξω
μες στο βαθύ το πέλαγο αυτό πριχού βουλιάξω.

Μανούλα μου, ήθελα να πάω, να φύγω, να μισέψω
του ριζικού μου από μακριά τη θύρα ν' αγναντέψω.
Στο θλιβερό βασίλειο της Μοίρας να πατήσω
κι εκεί να βρω τη μοίρα μου και να την ερωτήσω.

Να της ειπώ: είναι πολλά, σκληρά τα βασανά μου,
ωσάν το δίχτυ που σφαλνά θάλασσα, φύκια κι άμμο
είναι κι η τύχη μου σκληρή, σαν την ψυχή τη μαύρη
π' αρνήθηκε την Παναγιά κι οπώλεος δεν θαύρει.

Κι εκείνη μ΄αποκρίθηκε κι εκείνη απελογήθη:
"Ήτον ανήλιαστη, άτυχε, η μέρα που γεννήθης
άλλοι επήραν τον ανθό και συ τη ρίζα πήρες
όντας σε έπλασ' ο Θεός δεν είχε άλλες μοίρες".



Στέλλα, σ' ευχαριστούμεε!

10 σχόλια:

Στέλλα είπε...

Εγώ ευχαριστώ πολύ για την όμορφη ανάρτηση, ελπίζω τα τραγουδια του δίσκου να σας αρέσουν όσο σ' εμενα όταν τα πρωτοάκουσα!

Πολυαγαπημένα η "εικόν' αχειροποίητη" με τη Μαρία Κώττη και τα "μάτια τα ψιχαλιστά" με το Σωκράτη Μάλαμα.

Καλή χρονιά σε όλους!

Σοφιάκι είπε...

χαίρε αγαπητέ Διονύση, και πάλι πρωτοτύπησες.. το αφιέρωμα στο μοναδικό μου Παπαδιαμάντη τέλειο.
και εννοείται οτι είστε όλοι καλοδεχούμενοι και συνάμα φιλοξενούμενοι στο νησί μας.Τι θα'λεγε και ο μπαρμπα-Αλέκος;

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Στέλλα,
Αμ, δεν τα ακούσαμε ακόμα όλα τα τραγούδια - τι νόμιζες, πως όλοι μετέχουν της ηλεκτρονικής παιδείας επί ίσοις όροις;; Να 'ναι καλά το youtube..
Τα μάτια τα ψιχαλιστά είναι, απ' όσο καταλαβαίνω, η επιτυχία του δίσκου. Και για την εικόνα την αχειροποίητη, να, εδώ είναι τα λόγια, να πάρουμε μιαν ιδέα:

Εικόν`αχειροποίητη,που στην καρδιά μου σ`είχα
κι είχα για μόνο φυλαχτό μια της κορφής σου τρίχα.

Να σε χαρεί κι η άνοιξη μαζί με τα λουλούδια
οπού`ναι σαν αμέτρητα,ζωγραφιστά τραγούδια.

Τη χάρη σου τη σπλαχνική μη μ`αρνηστής,αρνί μου...
Αγάπη μου αιώνια,αγάπη μου στερνή μου.


Στέλλα, και πάλι μεγάλο ευχαριστώ, εκ μέρους, φαντάζομαι, όλων.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Σοφιάκι,

Κάτσε να σε συστήσουμε πρώτα:
Λοιπόν, παρέα, η Σοφία εδώ και λίγο καιρό έχει κάνει το δικό της ηλεκτρονικό αριστούργημα
(http://errosotamala.blogspot.com/),το οποίο έχει νοτιάδες, απ' ό,τι φαίνεται και αναρτά σε καταιγιστικό ρυθμό τα πάντα για τον Παπαδιαμάντη αλλά και για άλλα ενδιαφέροντα της εκπαίδευσης και όχι μόνο. Μια επίσκεψη θα σας πείσει.

Οπότε, Σοφία, φοβάμαι πως θα μαζέψεις πολύ κόσμο για τις καλοκαιρινές ξεναγήσεις:-)

Στέλλα είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=ipWtNnZXe0Y&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=hYBeY3sjDGI&feature=related

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Στέλλα,

Κι άλλα ευχαριστήρια. Μόνο το CD στο σπίτι που δε μας έφερες! ( Αν και, εδώ που τα λέμε, μάλλον το έκανες κι αυτό:-) )

Ε. Στάμου είπε...

Καλή Χρονιά Διονύση και με τον Παπαδιαμάντη και τον Ελύτη βέβαια ακόμα καλύτερη!
Πολύ όμορφη η αρχή με Παπαδιαμάντη και Σκοτεινό Τριγόνι.
Παρεμπιπτόντως, πότε το πέτυχες τόσο χιόνι; Εγώ δε βρήκα ούτε ίχνος.
(σου έστειλα κι ένα μέιλ, το πήρες;)

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Λίτσα,

Καλή χρονιά, επίσης.
Πήρα ένα χριστουγεννιάτικο μέιλ με ..προχωρημένες τεχνολογικά ευχές ( ασχολίαστο!), αλλά δεν απάντησα, γιατί είχε τη διεύθυνση στην οποία κάποια παλιότερα είχαν χαθεί ( uoi) Την άλλη δεν τη βρίσκω. Αν μπορέσεις, στείλε μου τη.

Το χιόνι του 2008 στα βουνά σας σίγουρα έχει λιώσει, στις φωτογραφίες όμως παραμένει ακμαίο και θαλερό. Τότε το πέτυχα, όταν, όπως θα θυμάσαι, δεν πετύχαμε εσένα!!

Καλή μας χρονιά και πάλι.

Σοφιάκι είπε...

ναι, ναι... είμαι ακόμη Σκιάθο και ψάχνω να φτιάξω κάτι δελεαστικό, μήπως και σας πείσω να έρθετε συντομότερα στο νησί.
Πάντως η Ευαγγελία,η ορμώμενη εκ Πηλίου, είναι όντως καταπληκτική.

Ἅ λ ς είπε...

μοναδικο, συγκινητικο, γλυκο!!
μπραβο μπραβο!!! ευχαριστουμε που το μοιραστηκες μαζι μας... (στη στελλα παει οχι στο διονυση :) )


"...την ευχή σου μόνη."