Τα δωράκια σας από την παράσταση

Οι δώδεκα που πήγαμε στο θέατρο Τέχνης, είπαμε να σας φέρουμε και στους υπόλοιπους μερικούς αναμνηστικούς στίχους. Κομμάτια ποιημάτων , θραύσματα - ας μας συγχωρεθεί αυτό, το κάνουμε μόνο με το θράσος των ανθρώπων που αγαπούν.

Προχτές, για μιαν ώρα, βουτήξαμε στην καθαρτήρια θάλασσα της ποιήτριας. Λίγες σταγόνες της σας φέρνουμε.

( Παιδιά - όσοι ήρθατε: Γράψτε πίσω στα σχόλια τις εντυπώσεις από τη βραδιά, καλό θα ήταν.)

Μίλα.

Πες κάτι,οτιδήποτε.

Μόνο μη στέκεις σαν ατσάλινη απουσία.
(Από το "Η περιφραστική πέτρα")

Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.

Ξέρω απ'όλα. Λίγο απ'όλα.

Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται,

πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε.

Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων

μ'ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς.

Όχι δεν ειμαι λυπημένη.
(…)
Περπάτησα πολύ στα αισθήματα,

τα δικά μου και των άλλων,

κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσα τους

να περάσει ο πλατύς χρόνος.
(…)
Πήγα και στη θάλασσα.

Μου οφειλόταν ένα πλάτος.

Πες πως το πήρα.
(…)
Όσο μπόρεσα έφερ'αντίσταση σ'αυτό το ποτάμι

όταν είχε νερό πολύ,

να μη με πάρει, κι όσο ήταν δυνατόν

φαντάστηκα νερό στα ξεροπόταμα

και παρασύρθηκα.
(…)
(από το "Πέρασα")

Ο έρωτας ,

όνομα ουσιαστικόν ,

πολύ ουσιαστικόν ,

ενικού αριθμού ,

γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού ,

γένους ανυπεράσπιστου .

Πληθυντικός αριθμός

οι ανυπεράσπιστοι έρωτες .

Ο φόβος ,

όνομα ουσιαστικόν ,

στην αρχή ενικός αριθμός

και μετά πληθυντικός : οι φόβοι .

Οι φόβοι για όλα από δω και πέρα .
(…)
(από το "Ο πληθυντικός αριθμός")

Ένα μόνο δεν μου δίνει το όνειρο.

Το όριο.

Ως που να κινδυνέψω.

Γιατί τότε πια δεν θα 'ταν όνειρο.

Θα 'ταν γεράματα...
( από το "Συνέντευξις")

Κύριε

μη μας πάρεις κι άλλο

τις απώλειές μας.

Δεν έχουμε πού αλλού να μείνουμε».
(από το "πρόβλημα της στέγης")

Όταν στρώνεις το τραπέζι

πριν καθίσεις

να ελέγχεις σχολαστικά

την αντικρινή σου καρέκλα

αν είναι γερή μήπως τρίζει

μήπως χαλάρωσαν οι εγκοπές

μήπως φαγώθηκαν οι αρμοί

αν υποσκάπτει το σκελετό

σκουλήκι

γιατί εκείνος που δεν κάθεται

γίνεται κάθε μέρα όλο και πιο βαρύς.
("Πρόσεχε")

Κρατώ λουλούδι μάλλον.

Παράξενο.

Φαίνετ' απ' τη ζωή μου

πέρασε κήπος κάποτε
(από το "φωτογραφία 1948")